Beyond the Dirt, in 5 Selfies
Prominent oracles predict a scarcity of metals necessary for the advancement of the human race. A handful of pioneers see opportunities and want to harvest these indispensable metals from the deep sea. They do so responsibly and monitor their activities, themselves.
Multi-voiced chronicle
'Beyond the dirt, in 5 selfies' is a performance installation through which we aim to address the exploitation of the sea in this “Ocean Decade”. During the performance, we take the audience on a journey through different perspectives on mining activities on the ocean floor: those of industry, researchers and the more-than-human. The installation can be visited as a stand-alone installation with sound, projections, displays and objects. It is conceived as a modular whole of which 2 parts can be presented separately, possibly in combination with storytelling, a workshop or lecture. Because when the invisible intervenes, it is high time to depict the unthinkable and show imagination that resonates with the citizens.
Selfie
As a floor plan for the performance, we use a ‘selfie’ manoeuvre designed by engineers at the Massachusetts Institute of Technology for the Belgian company GSR. During this manoeuvre, an excavator on the ocean floor drives through the cloud of sediment it creates itself. In this way, the industry records and analyses the damage it causes itself in the deep sea.
Using the selfie motif, we open up conflicting perspectives, but we also encourage the audience to analyze and confront themselves. Which arguments are they sensitive to, and do they catch themselves having conflicting thoughts?
Concept, direction and performance: Raf Custers, Greet Brauwers - Dramaturgical advice: Kris Verdonck, Christel Simons - Sound design: Gillis Van Der Wee, Ioana Mandrescu, Greet Brauwers - Lighting design: Caroline Mathieu - Tech: Koen De Saeger - Ceramic sculptures: Lot Lemm, Greet Brauwers - Steel ring, branding object: Recyclart - Steel sound bench: Xander Houben (Dommelhof) - Wooden timeline object: Jeronimo Ponce, Bert Maesen (Dommelhof) - Translation: Alain Ayers - Support for residency: GC De Markten, Ten Noey, De Platoo, Werktank, Needcompany, Arquipélago, C-Takt - Coproducer: C-Takt - With the support of: the Flemish Government, the National Lottery, VGC
try-out performance, Beyond the Dirt, in 5 Selfies
13-04-24
Op zaterdag 13 april vindt de eerste try-out plaats van de performance, Beyond the Dirt, in 5 Selfies. Het is een geleid parcours en daarom zijn de plaatsen beperkt. Er is een voorstelling om 16h en om 19h.
Toonaangevende orakels voorspellen schaarste van de metalen voor de vooruitgang van de mensensoort. Een handvol pioniers ziet opportuniteiten, ze willen de onontbeerlijke metalen oogsten in de diepzee. Ze gaan daarbij verantwoord te werk en controleren zelf, zichzelf.
Gallery of the first try out in De Markten, Brussels:
Beyond the Dirt, in 5 Selfies
0 items
Trailer of the first tryout Beyond the Dirt, in 5 Selfies
Concept, regie en performance: Raf Custers, Greet Brauwers
Dramaturgisch advies: Kris Verdonck, Christel Simons
Keramiek sculpturen: Lot Lemm
Houten object: Jeronimo Ponce
Sound designer: Gillis Van Der Wee, Ioana Mandrescu
Lighting Design: Caroline Mathieu
Ondersteuning voor residentie: GC De Markten
Met de steun van: de Nationale loterij, VGC
Taal: Engels
Try out in Dommelhof
16-04-26
Provinciaal Domein Dommelhof, Pelt
Samen met C-TAKT organiseren we op donderdag 16 april in Dommelhof een try-out van de performance dat voor het eerst op Beyond the Black Box zal te zien zijn.
De performance installatie, ‘Beyond the dirt, in 5 selfies’, laat een nieuwe vorm van geweld voelen, die van de mijnbouw in de diepzee. Dit extractivisme staat voor de deur. Het gaat achter de metalen van de oceaan aan. Kilometers diep zullen graafmachines hun tanden zetten in vulkanische korsten en polymetallische knollen, omdat ze metalen bevatten. En niemand kan daarvan de impact inschatten.
Laten we afdalen in het halfduister van een mariene microkosmos. De installatie is een haptisch portaal, een toegang tot sensaties. Met een schelp tegen je oor kan je de zee horen, de zee ruiken, er hangen wieren binnen handbereik. Dan spreekt de rede. De argumenten van de industrie klinken overtuigend, haar techniek lijkt superieur. Maar houdt het pleidooi voor diepzeemijnbouw stand wanneer we luisteren naar de organismen van de diepzee, de stromingen, de sedimenten, onze metgezellen, in hun eigen omgeving?
